Η δημοτικότητα του Χριστόφια σήμερα

Πριν από δύο εβδομάδες (11/7/2011) έγινε το τραγικό δυστύχημα στο Μαρί, με απολογισμό 13 νεκρούς, 60 τραυματίες, βύθιση της κυπριακής οικονομίας, και καταστροφή της υποδομής ηλεκτρικής ενέργειας. Από τη δεύτερη μέρα (12/7/2011), κι έκτοτε καθημερινά, συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο και αξιώνει την τιμωρία των ενόχων και την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Άσχετα με τον αριθμό των ανθρώπων που συγκεντρώνονται κάθε βράδυ εκεί, οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι ο ΠτΔ Δημήτρης Χριστόφιας πρέπει να παραιτηθεί.

Ας υποθέσουμε όμως ότι θεωρίες συνωμοσίας πως οι δημοσκοπήσεις δεν γίνονται σωστά κ.τ.λ. δυνατό να ευσταθούν. Αρκεί να βρίσκεται κανείς στην Κύπρο αυτή την περίοδο και να συνομιλεί με συμπολίτες του για να αντιληφθεί ότι, όσον αφορά τους ψηφοφόρους, εκτός ΑΚΕΛ δεν θα βρει σχεδόν κανένα που να δίνει υποστήριξη στον Δημήτρη Χριστόφια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών (22/5/2011), οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 531.463. Η κατρακύλα του επιπέδου της πολιτικής ζωής στην Κύπρο ήταν ο βασικός λόγος, κατά τη γνώμη μου, που 113.216 (21,3%) δεν μπήκαν καν στον κόπο να πάνε να ψηφίσουν. Από αυτούς που πήγαν και ψήφισαν, 132.171 έδωσαν την ψήφο τους στο ΑΚΕΛ. Χωρίς να ληφθούν υπ' όψιν η αποχή, τα άκυρα και τα λευκά, οι ψήφοι αυτές έδωσαν στο ΑΚΕΛ 32,67%. Όμως οι ψήφοι που έλαβε το γηραιότερο κόμμα στην Κύπρο σε σχέση με τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είναι 24,87%. Δεν προβαίνω σε σοφιστείες για να μειώσω το ποσοστό του κόμματος, απλώς επισημαίνω με απλά μαθηματικά ότι η διείσδυση του ΑΚΕΛ στην κυπριακή κοινωνία πριν από μερικούς μήνες δεν ξεπερνούσε το 25%.

Βέβαια, στις προεδρικές εκλογές τον Φεβρουάριο του 2008, τεράστιο κομμάτι μη ακελικών ψηφοφόρων (προερχόμενοι κυρίως από το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ και τους Οικολόγους) έδωσαν την ψήφο τους στον Δημήτρη Χριστόφια στον δεύτερο γύρο. Προσωπικά πιστεύω ότι πραγματικά ελάχιστοι από αυτούς εξακολουθούν σήμερα να υποστηρίζουν τον Δ.Χ., και όσοι υπάρχουν, σίγουρα δεν ξεπερνούν τον αριθμό των ενήλικων πολιτών οι οποίοι τον Μάιο του 2011 για οποιονδήποτε λόγο δεν ήταν εγγεγραμμένοι. Αν οι συλλογισμοί μου είναι σωστοί, ακόμη και να θεωρήσουμε ότι όλοι οι ακελικοί ψηφοφόροι παραμένουν πιστοί στον Δ.Χ., τότε ο ΠτΔ υποστηρίζεται από περίπου το 25% των πολιτών, ποσοστό αποδοχής το οποίο καθιστά αντιδεοντολογική την παραμονή του οποιουδήποτε στην προεδρία.

Όμως τα πράγματα φαίνεται να είναι ακόμη χειρότερα για τον νυν Πρόεδρο. Έχω ακούσει άτομα τα οποία παραδοσιακά ψηφίζουν ΑΚΕΛ να καταφέρονται πολύ εναντίον του Δημήτρη Χριστόφια και να δηλώνουν ότι οφείλει να παραιτηθεί. Μετά το πρόσφατο συμβάν στο Μαρί, η ανικανότητα της κυβέρνησης αποκαλύφθηκε σε όλο της το μεγαλείο και, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο, πέρασε στη σφαίρα του εγκλήματος. Αυτό το αντιλαμβάνονται και πολλοί ακελικοί, οι οποίοι, εκτός από τις συνέπειες αυτής της διακυβέρνησης για τη χώρα, βλέπουν και έναν ΠτΔ ουσιαστικά να διασύρει το κόμμα τους. Δεν διαθέτω στοιχεία, αλλά θα έλεγα ότι τουλάχιστον ένα ποσοστό 10% των ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ διαθέτουν κάποια προσωπική κρίση και πλέον δεν τους έχει απομείνει κανένα απομεινάρι καρδιάς για να υποστηρίξουν τον Χριστόφια. Για όσους έχουν λογαριασμό στο Facebook, αυτό καθίσταται εμφανές και από το ότι οι ακελικοί μας φίλοι έχουν σιγήσει, αναρτούν τραγουδάκια και άλλα τινά, αλλά δεν σχολιάζουν καθόλου τα τρέχοντα πολιτικά θέματα του τόπου (υπάρχουν, βέβαια, εξαιρέσεις όπου ο ΕΔΟΝικός φανατισμός καλά κρατεί, αλλά αριθμητικά είναι πολύ πεσμένος).

Πίσω στα μαθηματικά και τα σενάρια που κάνω. Αν το (αυθαίρετο) 10% των ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ δεν υποστηρίζει πλέον τον Χριστόφια, τότε έχουμε 132.171 - 13.217 = 118.954. Επί του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων που υπήρχαν πριν από λίγους μήνες, ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει μόλις το 22,38%. Συνεπώς, αν οι συλλογισμοί μου είναι - έστω κάπως - σωστοί, το ποσοστό αποδοχής του σημερινού Προέδρου από τους πολίτες είναι, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, το χαμηλότερο που είχε ποτέ Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Κύπρο. Το ποσοστό αυτό είναι εξαιρετικά χαμηλό και τίθεται το ερώτημα κατά πόσο ένας ΠτΔ έχει δικαίωμα να συνεχίζει κανονικά τη θητεία του ωσάν να μη συμβαίνει τίποτα. Το αντεπιχείρημα ότι εξελέγη από τον λαό μέσα από καθ' όλα νόμιμα διαδικασίες αρκεί για τη νομική πτυχή του θέματος, αλλά δεν δίνει κανένα ηθικό έρεισμα στον Δημήτρη Χριστόφια να εξακολουθεί να είναι ΠτΔ. Για την ακρίβεια, ηγέτης κράτους και κυβέρνησης ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι ο λαός του δεν τον θέλει πια, έχει υποχρέωση να κινήσει τις διαδικασίας αντικατάστασής του.

Στην περίπτωση του Δ.Χ. βλέπουμε, όμως, έναν άνθρωπο ο οποίος δεν δείχνει να έχει αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω του. Θα αφήσω κατά μέρος τις επιπτώσεις που είχαν οι πολιτικές του σε διάφορους τομείς (κυπριακό, οικονομία, κοινωνία, κ.ά.) προ του τραγικού συμβάντος. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε το θέμα μετά την έκρηξη είναι αποκαρδιωτικός. Ο Χριστόφιας, πέρα από τη χωρίς προηγούμενο δειλία του, τη χωρίς προηγούμενο ανικανότητά του, και τη χωρίς προηγούμενο μικροψυχία του, έδειξε ότι δεν αντιλαμβάνεται τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες που έχει η κυβέρνησή του και ο ίδιος προσωπικά. Αυτό τον καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνο, και ο κίνδυνος παραμένει ορατός όσο πολιτικάντηδες τύπου Κάρογιαν καλοκρατούν τον Χριστόφια και το ΑΚΕΛ και τους διατηρούν στην εξουσία για εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών.

Συνοψίζοντας, ένας χωρίς αμφιβολία ανίκανος Πρόεδρος της Δημοκρατίας με πολύ χαμηλό ποσοστό αποδοχής από την κοινωνία οφείλει να παραιτηθεί. Στον ενάμιση χρόνο που απομένει για να συμπληρωθεί η θητεία του απλούστατα δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει, γιατί δεν θα έχει τη στήριξη ούτε της Βουλής των Αντιπροσώπων ούτε του λαού. Και η χώρα θα εξακολουθήσει να σέρνεται, χωρίς καν να μπορέσει να αρχίσει τη διαδικασία ανάκαμψης από την καταστροφή που προκάλεσε η κυβέρνηση του Χριστόφια.