Περί αποφθεγμάτων

Λατρεύω τα αποφθέγματα. Κάθε έξυπνο ή ωραίο απόφθεγμα μού φωτίζει κάτι. Εντελώς αυθαίρετα, ισοπεδωτικά και απλοϊκά, διακρίνω τα αποφθέγματα στις εξής κατηγορίες:

Αυτά που δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον, που είναι μπανάλ ή μελό. Τρανταχτό παράδειγμα είναι διάφοροι ορισμοί της αγάπης ("Αγάπη είναι...") - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όποιο απόφθεγμα αναφέρεται στην αγάπη είναι κατ' ανάγκη άνευ ενδιαφέροντος. Σεσημασμένοι του είδους ο Leo Buscaglia και ο Paolo Coelho.

Π.χ.
"Love, like a river, will cut a new path whenever it meets an obstacle." ~ Crystal Middlemas
"Love builds bridges where there are none." ~ R. H. Delaney

Αυτά που διαθέτουν χιούμορ. Δεν έχουν στόχο να επισημάνουν κάτι, αλλά να προκαλέσουν την ευφορία ή και το γέλιο του παραλήπτη. Πολύ καλό παράδειγμα είναι τα αποφθέγματα του Woody Allen και οι ορισμοί του Ambrose Bierce.

Π.χ.
"Not only is there no God, but try getting a plumber on weekends." ~ Woody Allen
"Optimism, n. The doctrine or belief that everything is beautiful, including what is ugly." ~ Ambrose Bierce

Αυτά που επισημαίνουν μια (ιδεωδώς ανατρεπτική) άποψη που ο παραλήπτης είναι έτοιμος να δεχτεί. Προσωπικά, ως τέτοια θεωρώ πολλά από τα αποφθέγματα του Oscar Wilde. Βέβαια, συχνά, προκειμένου να τονιστεί η άποψη, το απόφθεγμα είναι ακραίο και, ως εκ τούτου, απόλυτο. Ωστόσο, δεν παύει να περιέχει μια μεγάλη δόση αλήθειας.

Π.χ.
"Everything popular is wrong." ~ Oscar Wilde
"Puritanism: The haunting fear that someone, somewhere, may be happy." ~ H. L. Mencken

Αυτά που σκοπεύουν μόνο να προκαλέσουν (επισημαίνοντας μια άποψη που ο παραλήπτης δεν είναι έτοιμος να δεχτεί). Μπορεί να έχουν αξία για κάποιον άλλο, αλλά αν ο παραλήπτης τα απορρίπτει ή δεν τα κατανοεί, δεν είναι σε θέση να τα εκτιμήσει. Δεν δίνω παραδείγματα.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα αποφθέγματα που αναφέρονται στο φαινόμενο των αποφθεγμάτων.

Π.χ.
"I hate quotations. Tell me what you know." ~ Ralph Waldo Emerson
"Life itself is a quotation." ~ Jorge Luis Borges.